Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2016

ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ....ΕΧΘΡΟΙ !!!

Οι χθεσινές απεργιακές συγκεντρώσεις, σε ολόκληρη τη χώρα, μπορουν  και πρέπει να αποτελέσουν ένα σημαντικό σταθμό, μετά από τον οποίο θα ακολουθήσουν επόμενοι, ακόμα πιο μαζικοί, ακόμα πιο ριζοσπαστικοί. Για να χαρακτηριστεί σταθμός η χθεσινή απεργία χρειάζεται η συνέχιση του αγώνα. Η μαζικότητα και η αγωνιστικότητα των χθεσινών συγκεντρώσεων ήταν ένα ηχηρό μήνυμα, απέναντι σε όλους αυτούς που  διαλύουν τις ζωές μας. Ένα μήνυμα προς τους δυνάστες μας.
Τα παραμύθια, πως η κυβέρνηση αγωνίζεται και κάνει ό,τι μπορεί, δεν περνάνε, πια, σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Η κυβέρνηση εφαρμόζει μνημονιακά μέτρα (του μνημονίου που αυτή έφερε) και καταστρέφει πάνω στην καταστροφή. Οι δανειστές είναι φίλοι της κυβέρνησης και όχι εχθροί της. Ζούμε αυτό που ζούσαμε τοσα χρόνια: Διαπραγμάτευση πάνω στη διαπραγμάτευση. Διαπραγμάτευση με τους δυνάστες δεν κάνεις. Όποιος διαπραγματεύεται με τους δυνάστες είναι κι εκείνος δυνάστης.Αποτέλεσμα εικόνας για ΑΥΓΗ «Δεν αντέχει άλλο η κοινωνία»

Η υποκρισία του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται καθαρά στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Αυγής». Το πρωτοσέλιδο της «Αυγής» μπορείτε να το δείτε ακριβώς από κάτω  («Δεν αντέχει άλλο η κοινωνία»- «Μαζικές διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα κατά της  λιτότητας»). «Αναρωτιέσαι» ποιο κόμμα είναι στην κυβέρνηση!
Απέναντι στους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους αγρότες, τους μικρομεσαίους, τη νεολαία, τους συνταξιούχους, δεν είναι μόνο η κυβέρνηση. Απέναντι μας είναι η πολιτική των μνημονίων συνολικά, που είναι «δεμένη» με την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ. Απέναντι μας είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση και ΔΝΤ. Παράλληλα, κανείς δεν μπορεί να μείνει απαθής στην υποκρισία της ΝΔ και των άλλων κομμάτων που ψήφισαν και ψηφίζουν την καταστροφή μας. Είναι μαζί με την κυβέρνηση και το μόνο που κάνουν είναι να προτείνουν άλλες συνταγές διάλυσης μας.
Και κάτι ακόμα: Τα κυρίαρχα ΜΜΕ, που για τους δικούς τους λόγους, «αγάπησαν» τις απεργίες και τις κινητοποιήσεις, δεν είναι μαζί μας. Δεν είναι περίεργο που (π.χ ο ΣΚΑΙ) παρουσίασε τις κινητοποιήσεις, υποστηρίζοντας πως είναι μεγαλειώδεις… Παίζουν το δικό τους παιχνίδι. Ανάλογο παιχνίδι παίζουν κι ορισμένοι «οργισμένοι», που ξαφνικά έγιναν «αγωνιστές». Προσπαθούν να εμφανιστούν με το μέρος του λαού, για να εξυπηρετήσουν δικά τους συμφέροντα.
Η διάκριση φίλων κι εχθρών, αυτή την περίοδο, είναι απαραίτητη, για τη συνέχιση του αγώνα. Εργαζόμενοι, άνεργοι, αγρότες, μικρομεσαίοι, νεολαία και συνταξιούχοι είναι από τη μια πλευρά. Από την άλλη είναι η κυβέρνηση, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ, τα κόμματα που μιλάνε για άλλη συνταγή εντός μνημονίων και Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην ίδια όχθη με αυτούς είναι και τα αφεντικά τους: Το κεφάλαιο και οι υποτακτικοί του. 
Ο αγώνας συνεχίζεται.                                         
ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

1. Στη Λιβύη δεν υπήρχαν λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος. Το ρεύμα ήταν δωρεάν για όλους τους πολίτες.

2. Δεν υπήρχαν τόκοι για πιστώσεις. Οι κρατικές τράπεζες χορηγούσαν δάνεια σε όλους τους πολίτες με 0% επιτόκιο βάσει νόμου.

3. Το να έχει κάποιος σπίτι στη Λιβύη θεωρούνταν ανθρώπινο δικαίωμα.

4. Όλοι οι νιόπαντροι στη Λιβύη λάμβαναν 50.000 δολάρια. Τα χρήματα αυτά θα έπρεπε να δώσουν τη δυνατότητα στους ανθρώπους για την αγορά πρώτης κατοικίας. Η κυβέρνηση ήθελε έτσι να συνεισφέρει στην εκκίνηση μιας οικογένειας.

5. Η εκπαίδευση και οι ιατρικές θεραπείες στη Λιβύη ήταν δωρεάν. Πριν έρθει ο Καντάφι στην εξουσία μόνο το 25% των Λίβυων μπορούσε να διαβάσει. Σήμερα το ποσοστό αυτό κυμαίνεται στο 83%.

6. Αν οι Λίβυοι ήθελαν να κάνουν καριέρα στην αγροτική οικονομία, έπαιρναν χωράφια, μια αγροικία, εργαλεία, σπόρους και ζώα ως γρήγορη εκκίνηση για τις φάρμες τους, και όλα αυτά δωρεάν.

7. Αν οι Λίβυοι δε μπορούσαν να βρουν την εκπαίδευση ή τις ιατρικές εγκαταστάσεις που χρειάζονταν, είχαν τη δυνατότητα να πάνε στο εξωτερικό με τη βοήθεια χρημάτων από το κράτος. Πληρώνονταν 2.300 δολάρια το μήνα για διαμονή και αυτοκίνητο.

8. Όταν ένας Λίβυος αγόραζε αυτοκίνητο, η κυβέρνηση επιδοτούσε το 50% της τιμής του.

9. Η τιμή για τη βενζίνη στη Λιβύη ανέρχονταν στα 0,14 δολάρια (12 δηνάρια Λιβύης ή 0,10 ευρώ) το λίτρο.

10. Όταν ένας Λίβυος μετά τις σπουδές του δεν είχε δουλειά, το κράτος πλήρωνε το μέσο μισθό του επαγγέλματος στο οποίο έψαχνε για δουλειά, μέχρι να εύρισκε μια ειδική κατάλληλη απασχόληση.

11. Η Λιβύη δεν έχει εξωτερικό χρέος και τα αποθεματικά της ύψους 150.000.000.000 δολαρίων, παγκοσμίως έχουν τώρα παγώσει και πιθανότατα χάθηκαν για πάντα.

12. Ένα μέρος των χρημάτων από την πώληση του λιβυκού πετρελαίου πιστώνονταν στους λογαριασμούς όλων των πολιτών της Λιβύης.

13. Μητέρες που αποκτούσαν ένα παιδί έπαιρναν 5.000 δολάρια.

14. Το 25% των Λίβυων έχουν πτυχίο πανεπιστημίου.

15. Ο Καντάφι ξεκίνησε το Great-Man-Made-River-Projekt (GMMRP ή GMMR, ελλ. Μεγάλο από τους Ανθρώπους Κατασκευασμένο Σχέδιο Ποταμού) στη Λιβύη. Παγκοσμίως είναι το μεγαλύτερο σχέδιο αγωγών πόσιμου νερού για την καλύτερη παροχή νερού στον πληθυσμό και τη γεωργία.

ΕYTYXΩΣ TO ΝΑΤΟ και οι εξεγερθέντες τούς απελευθέρωσαν από αυτά… για τα οποία απελευθερώθηκε όχι μόνο ο λαός της Λιβύης, αλλά και ολόκληρη η αφρικανική ήπειρος, που σύντομα θα συμπληρωθούν εδώ.