ΑΙΤΩΛΙΚΟ : Η ''ΜΙΚΡΗ ΒΕΝΕΤΙΑ'' ΚΑΙ Η ''ΝΕΡΕΝΙΑ ΠΟΛΗ'' ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ !!! [ video ]

Αλλοι την παρομοιάζουν με νερένια πόλη, άλλοι την αποκαλούν μικρή Βενετία της Ελλάδας.                                    Στην πραγματικότητα είναι ένα μικρό, πυκνοκατοικημένο νησάκι στη μέση της ήρεμης λιμνοθάλασσας που συνδέεται με τη ξηρά με δύο πέτρινα τοξωτά γεφύρια του 19ου αιώνα μήκους 300 μέτρων.
Αυτή η βγαλμένη από καρτ ποστάλ ομορφιά είναι το Αιτωλικό, το οποίο δικαιολογημένα αποκαλείται «μικρή Βενετία» της Ελλάδας.
Το Αιτωλικό, είναι δημοτική ενότητα του δήμου Μεσολογγίου, με πληθυσμό 5.349 κατοίκους, και βρίσκεται 10 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μεσολογγίου.


Ομορφιά βγαλμένη από καρτ ποστάλ

Είναι ένα μικρό, πυκνοκατοικημένο νησάκι στη μέση της ήρεμης λιμνοθάλασσας, που προστατεύεται από τους ορεινούς όγκους της Βαράσοβας και του Ζυγού.



Η ακτογραμμή του είναι ανάγλυφη και εντυπωσιακή. Το σκηνικό συνθέτουν αλμυρόβαλτοι και αμμώδεις περιοχές.



Στα βιβλία της Ιστορίας μνημονεύεται για την ηρωική αντίσταση που πρόβαλε στους Τούρκους, ιδιαίτερα στη δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου.
                                                  Eίναι μια παλιά ναυτική πολιτεία, με ιδιαίτερο χρώμα και γραφικότητα.



Η πλούσια λιμνοθάλασσα

Η λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού είναι τεράστιος βιότοπος και αποτελεί το μεγαλύτερο τμήμα του πολύτιμου οικοσυστήματος που ορίζεται από τις εκβολές του Ευήνου έως τις εκβολές του Αχελώου.
                                                                      Αποτελεί φωλιά και καταφύγιο για περισσότερα από 250 διαφορετικά είδη πουλιών, στα οποία περιλαμβάνονται πολλά σπάνια και απειλούμενα με εξαφάνιση. Ερωδιοι, φοινικόπτερα, αγριόχηνες, μαυρόκοτες και άλλα θαλασσοπούλια ζουν εκεί μαζί με πέρδικες, τσαλαπετεινούς και κοτσύφια......

Διαβάστε περισσότερα »

ΛΟΥΡΟΣ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ : ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΙΟΝΙΟ ΠΕΛΑΓΟΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΕΣ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΠΟΤΑΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΟΛΗΣ !!! [ video ]

Μικροί αμμόλοφοι, χρυσαφένια άμμος, χαμηλή βλάστηση και στο βάθος το γαλάζιο της θάλασσας. Οι εικόνες από τον Λούρο Αιτωλοακαρνανίας θα μπορούσαν εύκολα να παραπέμπουν σε κάποιο εξωτικό προορισμό. Στη δυτική του άκρη αρχίζει η λιμνοθάλασσα Παλαιοποτάμου ενώ στην ανατολική του ενώνεται μέσω μικρής γέφυρας με τη λιμνοθάλασσα Θολή και αποτελούν το νότιο μέτωπο της Λιμνοθάλασσας Θολής. Ο Λούρος, με μήκος 16 - 17 χιλιομέτρων, αποτελεί μια από τις πιο σύγχρονες παραλίες του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται 17 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Νεοχωρίου.

Είναι η μεγαλύτερη παραλία στην Ελλάδα. Η αμμώδης παραλία προστατεύεται από το 1974 από τη Σύμβαση RAMSAR, γεγονός που πιστοποιεί τη μοναδικότητα και την αδιαμφισβήτητη αξία του τόπου ως βιότοπου και χώρου οικολογικά ομοιότυπου με τον υγροβιότοπο του Μεσολογγίου. Η χλωρίδα της περιοχής περιλαμβάνει δάφνες, κέδρους, κρίνα της άμμου και αρμυρίκια. Είναι από τα λίγα μέρη στην Ελλάδα με αμμοθίνες. Η επίσης πλούσια πανίδα του βιότοπου περιλαμβάνει πλήθος πουλιών, όπως πελεκάνων, φλαμίνγκο, πελαργών, αγριόχηνων, καρδερίνων, κοτσυφιών, αηδονιών. Επίσης περιλαμβάνει άγρια άλογα που ζουν στον υγρότοπο της ευρύτερης περιοχής του Λούρου.                                                         Η νότια πλευρά είναι επισκέψιμη παραλία και δημοφιλής προορισμός για τους κατοίκους της περιοχής και όχι μόνο. Η ξεχωριστή παραλία της Αιτωλοακαρνανίας αποκαλύπτει μία διαφορετική πλευρά της μέσα από τις αμμοθίνες της. Μικρά φυσικά «μονοπάτια» ανάμεσα στους θάμνους οδηγούν προς τη θάλασσα, ενώ σε αρκετά σημεία η άμμος σχηματίζει μικρούς αμμόλοφους, δημιουργώντας ένα τοπίο ασυνήθιστο για τα ελληνικά δεδομένα.

Η εικόνα θυμίζει αρκετά την Καλογριά και τη Στροφυλιά, στην απέναντι πλευρά της Δυτικής Ελλάδας, όπου επίσης οι αμμοθίνες αποτελούν κυρίαρχο χαρακτηριστικό του παράκτιου οικοσυστήματος.

Ο Λούρος, ωστόσο, έχει τη δική του ξεχωριστή ταυτότητα. Η αμμώδης ακτογραμμή εκτείνεται για πολλά χιλιόμετρα και η περιοχή αποτελεί τμήμα ενός ιδιαίτερα σημαντικού και προστατευόμενου οικοσυστήματος.                                                         Η παραλία βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο της Αιτωλοακαρνανίας, περίπου 33 χιλιόμετρα από το Μεσολόγγι, ενώ τόσο η ακτή όσο και ο θαλάσσιος πυθμένας είναι αμμώδεις.

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της είναι ακριβώς οι αμμοθίνες, ένα γεωμορφολογικό στοιχείο που συναντάται σε σχετικά λίγες ελληνικές παραλίες.

Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη γοητεία του Λούρου: πριν ακόμη φτάσει κανείς στο νερό, περπατά μέσα σε ένα τοπίο που για λίγα λεπτά σε κάνει να ξεχνά ότι βρίσκεται στην Αιτωλοακαρνανία.

Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν ακριβώς αυτή την άγρια ομορφιά: άμμος που μοιάζει να μην τελειώνει, πυκνοί θάμνοι και στο τέλος του φυσικού διαδρόμου το γαλάζιο της θάλασσας.

Ένα μικρό «εξωτικό» τοπίο της Δυτικής Ελλάδας, πολύ πιο κοντά μας απ’ όσο φανταζόμαστε......

agriniopress

 

Διαβάστε περισσότερα »

ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΑΚΙ ΜΑΡΙΩ ΚΑΙ....ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ !!! [ video ]

Μεγάλη γιορτή σήμερα. Της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, το Πάσχα του καλοκαιριού, όπως αποκαλείται διαφορετικά, μία από τις μεγαλύτερες εορτές της Ορθοδοξίας. 
Χρόνια πολλά λοιπόν στους εορτάζοντες και τις εορτάζουσες. Ευχόμαστε χρόνια πολλά και πάντα  χαμογελαστά   σ’ όσους κι  όσες γιορτάζουν… σήμερα !  Χρόνια πολλά με μπόλικη αγάπη κι ένα λουλούδι…

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗΝ ΜΑΡΙΑ, ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ, ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ, ΤΟΝ ΠΑΝΟ, ΤΗΝ ΠΕΝΗ, ΤΗΝ ΓΙΩΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΙΩΤΗ!

Διαβάστε περισσότερα »

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΦΙΛΙΑΣ !!! [ video ]

Μου είπε τις προάλλες ένας καλός μου φίλος, 
«Κάνεις το λάθος που έκανα κι εγώ παλιότερα. Θεωρείς πως και οι άλλοι είναι σαν και σένα, γι αυτό και πικραίνεσαι. Εμείς μεγαλώσαμε διαφορετικά, με άλλες αξίες.

Με ανεπτυγμένα υπέρμετρα το φιλότιμο, το δέσιμο μεταξύ οικογένειας, το δέσιμο μεταξύ συγγενών φίλων και γειτόνων, και την φιλοξενία, που όμοιά της πλέον δεν βρίσκεις πουθενά. Δεν μεγαλώσαμε όλοι ίδια, μην το παραβλέπεις..».
Ναι, είχε δίκιο. Μεγάλο δίκιο.
                                            Τους συγγενείς και τους φίλους μου, θέλω να τους βλέπω, να τους επισκέπτομαι και να με επισκέπτονται ελεύθερα, δίχως προσκλήσεις, δίχως ραντεβού, απρόβλεπτα και απρογραμμάτιστα. Ειδικότερα τους φίλους.
Θέλω να τους τηλεφωνάω και να μου τηλεφωνούν, να μαθαίνω πως είναι, πως περνάνε, αν χρειάζονται κάτι, κι εκείνοι να ενδιαφέρονται για μένα. Όχι φιλίες του κώλου, από συμφέρον.

«Και τελευταία, έχω χορτάσει από φιλίες τέτοιες, σε σημείο που αηδίασα με τον εαυτό μου τον ίδιο, για το πόσο εύπιστος είμαι..»

Άνθρωποι που σε κατηγορούν και σε θάβουν σε άλλους, παριστάνοντας τον φίλο μπροστά σου. Που σε θυμούνται μόνο όταν σε χρειάζονται, και σε ξεχνάνε τον υπόλοιπο καιρό. Που σου στέλνουν μηνύματα από αγγαρεία "για να μην λες", και που όταν πας σπίτι τους αισθάνεσαι πως τους είσαι βάρος, παρείσακτος, πως λαχταράν να φύγεις όσο πιο σύντομα γίνεται.

Που σε κάνουν παρέα μέχρι να γνωρίσουν νέους φίλους, και μετά σε ξεχνάνε η σε κάνουν πέρα χωρίς λόγο, και χωρίς να έχουν τα κότσια να στο πουν κατά πρόσωπο.
Που προδίδουν μυστικά, πατώντας υποσχέσεις και όρκους, αρκεί να κάνουν τη δουλειά τους. Που το ψέμα και η αναλήθεια είναι το ψωμοτύρι τους.
                                             Που αγνοούν επιδεικτικά τα τηλεφωνήματα η τα μηνύματά σου, ενώ τα είδαν.
Κι όταν τους το πεις, σαν παράπονο, σου λένε τις πιο πανηλίθιες δικαιολογίες που μπορεί να σκαρφιστεί το φτωχό τους μυαλό, λες και μιλάνε σε κανέναν με μειωμένο IQ. 
Σε κάποιον ηλίθιο η σε κάποιον πνευματικά ανάπηρο.

Ναι Φίλε, είχες απόλυτο δίκιο.. Δεν είμαστε ίδιοι. Διαφέρουμε αφάνταστα..
Άλλο εμείς, κι άλλο αυτοί! ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ....

Διαβάστε περισσότερα »

ΜΑΜΑ - ΜΗΤΕΡΑ - ΜΑΝΑ. ΣΤΙΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ !!! [ video ]

Η γιορτή της Mητέρας ή Ημέρα της Μητέρας είναι κινητή εορτή προς τιμήν της μητέρας και γιορτάζεται κάθε χρόνο την δεύτερη Κυριακή του μήνα Μάη.

Εγκαθιδρύθηκε  λέει το wikipedia τον 20ό αιώνα και προέρχεται από το αγγλικό και το αμερικάνικο κίνημα των γυναικών. Η Αμερικανίδα Ann Maria Reeves Jarvis διοργάνωσε για πρώτη φορά το 1865 ένα κίνημα με το όνομα Mothers Friendships Day και συναντήσεις με το όνομα Mothers Day Meetings, κατά τις οποίες οι μητέρες αντάλλασσαν απόψεις και εμπειρίες.                              Το 1870 η Julia Ward Howe διοργάνωσε μια εκδήλωση φιλειρηνικής συγκέντρωσης μητέρων με το σλόγκαν peace and motherhood με σκοπό, τα παιδιά να μην στέλνονται στον πόλεμο.

Ημέρα της Μητέρας στην καρδιά του Μάη λειτουργεί τόσο για τα παιδιά όσο και για τους ενήλικες αλλά και τους  ηλικιωμένους ως μια ευκαιρία για να ανακαλύψουμε και να αγαπήσουμε την Μητέρα που είναι σε κάθε ηλικία πιο κοντά μας.

Όταν γίνεσαι μητέρα, γίνεσαι μητέρα όλων των παιδιών. Από εδώ και στο εξής κάθε πληγωμένο, εγκαταλελειμμένο, φοβισμένο παιδί είναι δικό σου.                                           Ζεις μαζί με τις βασανισμένες μητέρες κάθε φυλής και πιστεύεις μαζί τους και θρηνείς μαζί τους. Επιθυμείς να παρηγορείς όλους τους απελπισμένους. Μητρότητα είναι η επιλογή που κάνεις κάθε μέρα, να βάζεις την ευτυχία και την ευημερία κάποιου άλλου πάνω από τη δική σου, να διδάσκεις τα δύσκολα μαθήματα, να κάνεις το σωστό ακόμα κι αν δεν είσαι σίγουρη ποιο είναι το σωστό… και να συγχωρείς τον εαυτό σου, ξανά και ξανά, που τα κάνεις όλα λάθος. Η πιο τρυφερή λέξη του κόσμου σε όλες τις γλώσσες του κόσμου.                                                  Ήξερες πως λέγεται στα Ουγγρικά ή στα Κινέζικα;  

Διαβάστε περισσότερα »

''INTERNATIONAL WOMEN' S DAY'' : ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ !!! [ video ]

Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (International Women's Day) γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.
Μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία, η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι έπεισε τον Λένιν να καθιερώσει την 8η Μαρτίου ως επίσημη αργία. Η άνοδος του φεμινιστικού κινήματος στη Δύση τη δεκαετία του '60 αναζωογόνησε τη Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας, που από το 1975 διεξάγεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, με αιχμή του δόρατος την ανάδειξη των γυναικείων προβλημάτων και δικαιωμάτων.Η ημέρα της γυναίκας σήμερα, και μολονότι διατρέχουμε το 2026, η θέση της γυναίκας στην κοινωνία προκαλεί αντιδράσεις και εγείρει αμφισβητήσεις…      Υπάρχουν πολλά κείμενα, πολλών συγγραφέων, που θα μπορούσαν να μας δώσουν τη θέση της γυναίκας και στην αρχαία ελληνική κοινωνία. Ο Πλάτων προηγείται, όταν ομιλεί για τη γυναίκα της εποχής του. Κανείς, ακόμη, πριν από τον Πλάτωνα, δεν μπόρεσε να συλλάβει τον μεγαλειώδη ρόλο της γυναίκας, μέσα στην κοινωνία και μέσα στη ζωή, αυτό το γυναικείο δράμα μέσα στο κοινωνικό και ιστορικό γίγνεσθαι.                                              Αν, τέλος, θα έπρεπε να σταθεί κανείς σε κριτική απόσταση απέναντι στον μεγάλο φιλόσοφο, θα έλεγε ότι τόσο το ανδρείο όσο και το γυναικείο δράμα ούτε επεράνθησαν, ούτε θα περανθούν ποτέ. Οποιαδήποτε πολιτεία όσο τέλεια, δεν είναι ποτέ τελική. Η εξελικτική διαδικασία όσο υπάρχει ανθρώπινη κοινωνία, ιστορία και ζωή, θα συνεχίζεται…

Η φωνή του Πλάτωνα, που φαίνεται σήμερα τόσο προοδευτική και πολύ επίκαιρη, θεωρήθηκε, ακόμη και από το μεγάλο μαθητή του, τον Αριστοτέλη, ως ρομαντική. Ο Σταγιρίτης πιστεύει ότι η γυναίκα είναι μια εξελικτική αστοχία.

Και γι’ αυτό την αποκλείει από τον δημόσιο βίο, ενώ, παράλληλα, ισχυρίζεται ότι για την καλή οργάνωση του σπιτιού πρέπει να «ασκείται εξουσία και στη γυναίκα και στα παιδιά», γιατί εκ φύσεως ο άνδρας είναι καμωμένος για την εξουσία.                                              Για να κατανοηθεί πόσο προηγμένες ήταν και είναι οι πλατωνικές αντιλήψεις, αναφέρεται εδώ ότι η αρχαία εβραϊκή άποψη κατέτασσε τις γυναίκες μαζί με τα κτήνη και τα υλικά αγαθά: το θήλυ θεωρούσαν ως αιτία δυστυχίας, ανεκτή μόνο γιατί ήταν πηγή στρατιωτών. Ούτε οι υστερότερες εποχές έδειξαν κατανόηση για τη γυναίκα.                                          Βέβαια, η Ντι Μπαρί και η Πομπαντούρ - κατά το πρότυπο της Ασπασίας και της Φρύνης - έγιναν, με τη βοήθεια των θελγήτρων τους, αφορμή να συγκεντρώνονται στα σπίτια τους σπουδαίοι πνευματικοί άνθρωποι. Ούτε αυτή η ίδια η Γαλλική Επανάσταση κατοχύρωσε τα δικαιώματα της γυναίκας, αν και η ελευθερία είχε γυναικείο όνομα!..

Οι νεότεροι χρόνοι και η εποχή μας ακόμη, ως το 1900, δεν αναγνώριζαν δικαιώματα στη γυναίκα. Σπουδαίοι, μάλιστα, πνευματικοί άνδρες χρησιμοποίησαν, αντί μελάνης, χολή εναντίον της. Ο Βάιγκερ έδειξε ότι οι «γυναίκες δεν έχουν ψυχή». Ο Σοπενάουερ στο Δοκίμιο για τις γυναίκες τις χαρακτηρίζει ως «υπανάπτυκτο γένος» και ο Νίτσε κατηγορηματικά συμβουλεύει «να μην λησμονούμε το μαστίγιο» στη συναναστροφή με τις γυναίκες.                            Αλλά και στις αρχές του αιώνα μας, οι γυναίκες δεν είχαν δικαιώματα. Στην ευδαίμονα Αγγλία, ο σύζυγος μπορούσε κάθε νύχτα να διαπράττει μοιχεία. Στην Αφρική οι γυναίκες πωλούνταν ως εργαλεία, ενώ στην Ταϊτή θήλαζαν τους χοίρους! Πόση απόσταση από τη θεήλατη φωνή του Πλάτωνα, ο οποίος υποστήριζε ότι μια άδικη μεταχείριση της γυναίκας κατέστρεφε όλη την προσπάθεια για σύσταση δίκαιης και ευνομούμενης πολιτείας!..

Οι αντιλήψεις του μεγάλου Αθηναίου στοχαστή βρίσκουν την επιστημονική τους επιβεβαίωση στη σύγχρονη προηγμένη έρευνα. Γενικότερα, στην αλλαγή της θέσης της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία, συνέβαλε μια ουσιαστική καλλιέργεια και ο βαθμιαίος εξανθρωπισμός του ανθρώπου.

Διαβάστε περισσότερα »