«Όποιος κάνει τη δική μου τη δουλειά και πιστεύει ότι κανείς δεν του παρακολουθεί το τηλέφωνο, δεν κάνει γι’ αυτή τη δουλειά», είπε ο γκουρού της τεχνολογίας, Άδωνης Γεωργιάδης.
Ας καταθέσω κι εγώ την αποψάρα μου, παρότι δεν είμαι υπουργός.
«Όποιος ξεπλένει με αυτόν τον απαράδεκτο τρόπο την υποκλοπή
προσωπικών δεδομένων, δεν κάνει για υπουργός». Βασικά δεν κάνει για
τίποτα. «So simple as that», πρόσθεσε ο Υπουργός Εμπορίου τηςΥγείας, έτσι για να
θυμηθεί τα νιάτα του στην Αλαμπάμα.
«Αδιάφορο θέμα. Τελείως, μηδέν. Να προσέχεις το τηλέφωνο να μην έχει τίποτα που έχει σημασία. Αυτή είναι η σωστή απάντηση», τόνισε στη συνέχεια ο Άδωνης Γεωργιάδης, επιχειρώντας να κανονικοποιήσει την παρακολούθηση.
Προτείνω να κάνουμε το ίδιο για όλων των ειδών τις ποινικές υποθέσεις.
Σου έκλεψαν το σπίτι; Ας πρόσεχες να μην είχες μέσα τιμαλφή.
Σου τράκαραν το αμάξι; Ας πρόσεχες να μην το είχες παρκαρισμένο εκεί που περνάνε άλλα αμάξια.
Σε λήστεψαν στον δρόμο; Ας πρόσεχες να μην κουβαλάς πορτοφόλι μαζί σου.
Δεν θα συνεχίσω, γιατί η φάση θα χοντρύνει και δεν θέλω…
Και ρωτώ: μήπως τελικά το ζήτημα των υποκλοπών είναι «αδιάφορο» για τον Άδωνη ακριβώς λόγω της παραδοχής του ιδρυτή της Intellexa, Ταλ Ντίλιαν, ο οποίος μιλώντας στο Mega δήλωσε ότι η εταιρεία του «παρείχε τεχνολογία μόνο σε κυβερνήσεις και υπηρεσίες επιβολής του νόμου και όχι σε ιδιώτες»;
Διότι αν ισχύει αυτό, τότε προκύπτει ένα απλό – και καθόλου αδιάφορο – ερώτημα: αν δεν το χρησιμοποιούσαν ιδιώτες, ποιος το χρησιμοποιούσε;
Και ακόμη περισσότερο: ποιος είχε τη δυνατότητα να το προμηθευτεί, να το εγκαταστήσει και να το αξιοποιήσει;
Γιατί το λογισμικό παρακολούθησης δεν είναι καμιά εφαρμογή που κατεβάζεις από το App Store. Μιλάμε για τεχνολογία που, όπως λένε οι ίδιοι οι κατασκευαστές της, πωλείται αποκλειστικά σε κρατικούς φορείς και υπηρεσίες ασφαλείας.
Οπότε κάπου εδώ η υπόθεση παύει να είναι «αδιάφορη». Εκτός κι αν θεωρούμε φυσιολογικό σε μια δημοκρατία η παρακολούθηση πολιτικών, δημοσιογράφων ή πολιτών να αντιμετωπίζεται σαν ένα περίπου… επαγγελματικό ρίσκο της καθημερινότητας.
Κι όμως, σε κάθε σοβαρό κράτος δικαίου συμβαίνει το ακριβώς
αντίθετο: όταν αποκαλύπτεται υπόθεση υποκλοπών, δεν θεωρείται κάτι
«μηδενικής σημασίας». Θεωρείται ζήτημα που αγγίζει την καρδιά της
δημοκρατίας. Γι’ αυτό και τα «δεν υπήρχε κρατική εμπλοκή» φαίνεται πως θα τα συζητήσουμε και μάλιστα αρκετά εκτενώς στη συνέχεια......
