Όταν ο Τσολάκογλου ήρθε στα Χανιά για να αποτίσει φόρο τιμής στους πεσόντες Ναζί στο ''Γερμανικό Πουλί''.
Γερμανικό πουλί ή Κακό πουλί, χτίστηκε το 1941 από τις δυνάμεις της κατοχής. Βρίσκεται περίπου τρία χιλιόμετρα δυτικά των Χανίων,
στο δρόμο προς τους Άγιους Αποστόλους. Σήμερα, λόγω μιας καταιγίδας που
εκδηλώθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2000, ο αετός έχει αποκοπεί από το μνημείο.
Στις αρχές του Αυγούστου του 1942, ο Γεώργιος Τσολακόγλου μετέβη στην Κρήτη στο πλαίσιο της επίσημης περιοδείας του.
Η πρώτη του ενέργεια κατά την άφιξή του στα Χανιά είχε έντονο συμβολικό χαρακτήρα: επισκέφθηκε το ''Γερμανικό Πουλί'' που είχαν ανεγείρει οι γερμανικές δυνάμεις προς τιμήν των δικών τους πεσόντων.
Εκεί, ο επικεφαλής της κατοχικής κυβέρνησης κατέθεσε στεφάνι στη μνήμη των εισβολέων, μια πράξη που καταγράφηκε ως επίσημη απόδοση τιμών προς τις δυνάμεις που είχαν καταλάβει το νησί έναν χρόνο νωρίτερα.
Τι έγραφε στη βάση του η επιγραφή του ''Γερμανικού Πουλιού'' που απέδωσε τιμές ο Τσολάγογλου;
''Ηρθαμε από αέρος να κατακτήσουμε λαό αγρίων'' !!!
Σε αυτούς απέδωσε τιμές ο Τσολάκογλου που σήμερα κάποιοι νοσταλγούν !!!
Η μετάβαση της Ελλάδας στη μεταπολεμική εποχή παρουσίασε μια αξιοσημείωτη ιστορική αντίφαση σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη.
Ενώ σε διεθνές επίπεδο οι συνεργάτες των Ναζί οδηγούνταν ενώπιον της δικαιοσύνης για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, στην Ελληνική επικράτεια παρατηρήθηκε μια διαφορετική πορεία.
Σύμφωνα με ιστορικές αναλύσεις, ένα σημαντικό μέρος του σκληρού πυρήνα του μεταπολεμικού κράτους συγκροτήθηκε από πρόσωπα που είχαν πλαισιώσει τις κατοχικές κυβερνήσεις. Δοσίλογοι, μαυραγορίτες, καθώς και πληροφοριοδότες γνωστοί ως «κουκουλοφόροι», αποτέλεσαν μέρος του διοικητικού μηχανισμού.
Παράλληλα, μέλη οργανώσεων όπως οι Σουμπερίτες και οι Χίτες βρέθηκαν σε θέσεις ισχύος, την ίδια στιγμή που πολλοί αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης οδηγούνταν σε δίκες και διώξεις για τη δράση τους κατά τη διάρκεια της κατοχής.....
Τη δυνατότητα να εξερευνήσουν την Αρχαία Ολυμπία, όπως ήταν στην ακμή της, πριν από 2.000 χρόνια, θα έχουν οι θεατές, χάρη στην τεχνολογία της τεχνητής νοημοσύνης. Η Αρχαία Ολυμπία είναι η γενέτειρα των θεσμών και ιδανικών που έχουν διαμορφώσει τον κόσμο όπως τον ξέρουμε. Σήμερα, το έργο «Αρχαία Ολυμπία: Κοινός Τόπος». Μια νέα συνεργασία μεταξύ του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και της Microsoft αξιοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη
για την ψηφιακή διατήρηση και αποκατάσταση αυτού του πλούσιου
αρχαιολογικού χώρου για τις επόμενες γενιές, ζωντανεύοντας τα κτήρια και
τον πολιτιστικό της αντίκτυπο όπως ποτέ άλλοτε. Οι θεατές θα μπορούν να απολαύσουν ένα ταξίδι στον χρόνο,
ανακαλύπτοντας την κληρονομιά που προέκυψε από τους αρχαίους
Ολυμπιακούς Αγώνες, την τέχνη και την αρχιτεκτονική έως τα πολιτικά
ιδεώδη. Σήμερα, 27 κύρια μνημεία και πολλά άλλα μικρότερου μεγέθους
εξακολουθούν να βρίσκονται στην Αρχαία Ολυμπία. Μεταξύ αυτών, το
αυθεντικό Ολυμπιακό Στάδιο. Οι ναοί του Δία και της Ήρας.
Το εργαστήριο
του διάσημου γλύπτη Φειδία. Αυτά τα μνημεία άντεξαν χιλιάδες χρόνια
κακοκαιρίας, πολέμων, σεισμών και εκσυγχρονισμού. Συντηρούνται και
αποκαθίστανται σχολαστικά από το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Οι θεατές από όλο τον κόσμο θα έχουν τη δυνατότητα να εξερευνήσουν την
Αρχαία Ολυμπία, με μια εμπειρία που επιτρέπει στους λάτρεις της
ιστορίας, του αθλητισμού, της τέχνης και του πολιτισμού να
αλληλεπιδράσουν ψηφιακά με τα κτήρια και τα τεχνουργήματα του ιστορικού
χώρου......
Τον Αύγουστο του 1982 ψηφίζεται από το Ελληνικό Κοινοβούλιο το νομοσχέδιο για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης εναντίον των στρατευμάτων Κατοχής την περίοδο 1941-1944.
Σαράντα τρία χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την σημαντική αυτή στιγμή της
κοινοβουλευτικής ιστορίας. Η τριήμερη ιστορική συζήτηση του νομοσχεδίου
ξεκίνησε στις 17 Αυγούστου, ημέρα της τριακοστής όγδοης επετείου του
Μπλόκου της Κοκκινιάς, στην Ολομέλεια της Βουλής, με την ομιλία του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου-κατ’ εξαίρεση και όχι του εισηγητή του νομοσχεδίου, Υπουργού Εσωτερικών Γεωργίου Γεννηματά, λόγω της ειδικής εθνικής σημασίας του θέματος. Ακολούθησαν οι αρχηγοί των άλλων κομμάτων: ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας, ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ Χαρίλαος Φλωράκης. Από την πρώτη ημέρα, περιλαμβάνονται οι ομιλίες και δευτερολογίες του πρωθυπουργούΑνδρέα Παπανδρέου και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Ευάγγελου Αβέρωφ, καθώς και πλάνα από την αποχώρηση των βουλευτών της ΝΔ.
Στο video η Ν.Δ. αποχωρεί από την ψήφιση του νόμου για την Εθνική Αντίσταση προφανώς γιατί....''οι Γερμανοί ήταν φίλοι μας''.
Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε τελικά από τη Βουλή και αποτέλεσε τον νόμο 1285/1982«Για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης του Ελληνικού Λαού εναντίον των στρατευμάτων κατοχής 1941-1944».
Φωνή στις ιστορικές φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, δίνει ο μοναδικός εν ζωή αυτόπτης μάρτυρας της 1ης Μαΐου 1944.
«Εγώ ήμουνα σε ηλικία 10 ετών, πιτσιρίκος και βλέπαμε τα καμιόνια
των Γερμανών μαζί με τους πατριώτες, να έρχονται στην
Καισαριανή.Η Καισαριανή τότε ήταν ανάστατη, γιατί είχαν πάει κι
άλλες φορές στο Σκοπευτήριο και είχαν σκοτώσει ανθρώπους, δεν ήταν η
πρώτη φορά», περιέγραψε στην εκπομπή «10′ με τόνο» της ΕΡΤ, ο Τάσος Χατζηαναστασίου.«Οι 200 ήταν “μονοκόμματοι”, την ώρα που πηγαίναμε και τρέχαμε πίσω
από τα καμιόνια των Γερμανών σαν πιτσιρικάδες, καμιά δεκαριά ήμασταν και
τρέχαμε από πίσω. Εκεί είδαμε ορισμένα χεράκια να βγαίνουν από τα παράθυρα και να πετούν χαρτάκια.
Εμείς σαν παιδιά δεν ξέραμε για να σταθούμε να πάρουμε τα χαρτιά.
Λέγανε διάφορα. Εκείνο το οποίο ήταν το γεγονός ήταν ότι τραγουδούσαν
τον εθνικό ύμνο και φώναζαν “Ζήτω η Ελλάς”», πρόσθεσε.Στην Ελλάδα την Ιστορία ΔΕΝ την έγραψαν οι νικητές, αλλά οι προδότες και συνεργάτες των Γερµανών. Τους εκτελεσµένους στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής παρέδωσαν στους
Γερµανούς κατακτητές οι Ελληνες που τους είχαν φυλακισµένους στην
Ακροναυπλία για τις ιδέες τους. Οι µαυραγορίτες της Κατοχής και οι
δωσίλογοι έγιναν το επίσηµο κράτος µετά τον πόλεµο.
Στη φωτο βλέπουμε τη σωστή πλευρά της ιστορίας.... ∆εν είναι μόνο η αποτύπωση των φρικτών ιστορικών στιγµών λοιπόν που
συγκλονίζει. Είναι τα βλέµµατα, αυτά τα βλέµµατα που κοιτάνε τον φακό.
Ξέρουν ποιο είναι το τέλος, αλλά δεν το αντιµετωπίζουν ως τέλος. Είναι
σαν να κοιτάνε εσένα, 82 χρόνια µετά, και να ρωτάνε «εσύ τι έκανες;»κι
όχι αν και πόσο τους λυπάσαι. Το πώς προσέρχεται κάποιος στον θάνατο που του επιβάλλουν φανερώνει και ποιος είναι και πώς έζησε....ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΞΕΧΝΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΖΗΣΕΙ....
«Η Εθνική Αντίσταση δεν είναι προνόμιο της Αριστεράς», είπε κάποτε ο Κυρ.Μητσοτάκης.
Βεβαίως κύριοι της δεξιάς, εσείς χτίσατε αυτό το ξενόδουλο κράτος και το παρακράτος, το κράτος του δωσιλογισμού και των εκτοπίσεων.
Την ιστορία την γράψατε και στα
δύσκολα χρόνια της Γερμανικής κατοχής με τους δωσίλογους πρωθυπουργούς,
υπουργούς, στρατιωτικούς, παρατρεχάμενους προδότες, με γ ι γ α ν τ ο κ ύ
τ τ α ρ α δωσιλογικής λευχαιμίας και ακροδεξιά αποβράσματα, κοινωνικά β υ θ ο κ ο ρ ή μ α τ α. Δείτε παρακάτω τους μαγαζάτορες του δωσιλογισμού, στελέχη που οι απόγονοί τους συνεχίζουν το έργο τους με δημοκρατικό μανδύα.
Γεώργιος Πούλος
(1889 – 1949). Αρχιναζιστής, απόστρατος αντιβασιλικός αξιωματικός,
φανατικός γερμανόφιλος και χιτλερικός, με πλούσια εγκληματική δράση.
Πάνω από τη δεξιά τσέπη του χιτωνίου του υπήρχε ο γερμανικός αετός με τη
σβάστικα. Συνελήφθη στο Κίτσμπιχελ της Αυστρίας στις 19-5-1945 από τους
Αμερικανούς. Στις 9 Απριλίου 1947 οδηγήθηκε στις στρατιωτικές φυλακές
Επταπυργίου. Στις 22 Μαΐου 1947 άρχισε στο Διαρκές Στρατοδικείο
Θεσσαλονίκης η δίκη του Πούλου και των συνεργατών του. Στις 2-12-1947
άρχισε η δίκη του στο Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων. Εκτελέστηκε στις 11
Ιουνίου 1949.)
Γεώργιος Μιχαλολιάκος. Ταγματασφαλίτης στη Λακωνία και πατέρας του ηγέτη της Χρυσής Αυγής Νίκου Μιχαλολιάκου.
Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος.
Κατοχικός Πρωθυπουργός την περίοδο Δεκεμβρίου 1942 – Απριλίου 1943,
διορισμένος από τους Γερμανούς. Αργότερα κατέφυγε στη Γερμανία, όπου και
εντοπίστηκε να φοράει στολή Γερμανού αξιωματικού και συνελήφθη από τους
Αμερικανούς. Το 1945 καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Εκδόθηκε στην
Ελλάδα το 1946, αλλά πολύ γρήγορα αποφυλακίστηκε. Στις 2-1-1951 πέρασε
έξω από τα κάγκελα της φυλακής, μετά από απονομή χάριτος. Ψόφησε το
1961.
Γεώργιος Μερκούρης
(1886 – 1943). Βουλευτής, υπουργός, διοικητής της Εθνικής Τράπεζας επί
κατοχής και θείος της Μελίνας Μερκούρη. Το 1932 αποχώρησε από το Λαϊκό
Κόμμα. Έγινε ο αρχηγός και ιδρυτής του ναζιστικού κόμματος Ελλάδας.
Διονύσιος Παπαδόγκωνας
(1888-1944). Βασιλόφρων συνταγματάρχης, γεννημένος στο Πεταλίδι
Μεσσηνίας. Ήταν διοικητής των Ταγμάτων Ασφαλείας Πελοποννήσου. Σκοτώθηκε
στα Δεκεμβριανά του 1944. Γιος του είναι ο πολιτικός Αλέξανδρος
Παπαδόγκωνας, που διετέλεσε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας το 1974-1977
και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.
Ιωάννης Ράλλης
(1878 – 1946). Κατοχικός Πρωθυπουργός την περίοδο Απριλίου 1943 –
Οκτωβρίου 1944, διορισμένος από τους Γερμανούς και πατέρας του μετέπειτα
Πρωθυπουργού Γεωργίου Ράλλη. Ίδρυσε τα Τάγματα Ασφαλείας. Το 1945
καταδικάστηκε από το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων σε ισόβια. Συνήγορος
υπεράσπισής του ήταν ο γιος του Γεώργιος Ράλλης και ο Μιλτιάδης
Βαρβιτσιώτης, πατέρας του μετέπειτα νεοδημοκράτη πολιτικού Ιωάννη
Βαρβιτσιώτη. Ψόφησε στις 26 Οκτωβρίου 1946 στη φυλακή.
Γεώργιος Τσολάκογλου (1886
– 1948). Στρατιωτικός που διετέλεσε κατοχικός Πρωθυπουργός την περίοδο
Απριλίου 1941 – Δεκεμβρίου 1942, διορισμένος από τους Γερμανούς.
Παραιτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1942. Το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων των
καταδίκασε σε θάνατο, αλλά η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια. Ψόφησε το
1948
Γεώργιος Σημίτης.
Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1899. Το 1940 διορίστηκε καθηγητής στην
ΑΣΟΕΕ. Ήταν πατέρας του Κώστα Σημίτη, βασιλόφρων δικηγόρος και στενός
συνεργάτης του ναζιστή Γεωργίου Μερκούρη.
Μιχάλης Τυρίμος (1908
– 1945) (Γεννήθηκε στη Λέσβο. Το 1926 εντάχθηκε στο ΚΚΕ και το 1936
εκλέχτηκε βουλευτής του ΚΚΕ. Όμως το 1939 υπέγραψε δήλωση αποκήρυξης του
κομμουνισμού και μετατράπηκε οικειοθελώς σε πράκτορα της μεταξικής
δικτατορίας και συνεργάτη του Μανιαδάκη. Το καλοκαίρι του 1941 έγινε
υπαρχηγός στο ναζιστικό κόμμα του Γεωργίου Μερκούρη. Τον Ιανουάριο του
1945 εκτελέστηκε από την οργάνωση ΟΠΛΑ ως δοσίλογος.
Απόστολος Καρταλάκης. Διέπραξε πολλές δολοφονίες. Κατέφυγε στην Αυστρία. Το 1947 καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο και δις σε ισόβια.
Αλέξανδρος Βερνίκος
(1916 – 1991) (Δικηγόρος, εφοπλιστής, βουλευτής και υπουργός. Μετά την
απελευθέρωση συνελήφθη κατηγορούμενος για δοσιλογισμό. Στα μεταπολεμικά
χρόνια ασχολήθηκε με την πολιτική. Το 1952 εκλέχτηκε βουλευτής με την
ΕΠΕΚ. Το 1964 έγινε βουλευτής με την Ένωση Κέντρου. Το 1965 έγινε
υπουργός εμπορίου στην κυβέρνηση των αποστατών. Σύμφωνα με τον ιστορικό
Δημοσθένη Κούκουνα, ο Βερνίκος ήταν οικονομικός δοσίλογος. Γιος του
Αλέξανδρου Βερνίκου είναι ο εφοπλιστής και μέλος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος
Βερνίκος, ο οποίος έγινε υφυπουργός ναυτιλίας τον Ιούνιο του 2012, στην
κυβέρνηση Σαμαρά και ΑΛΛΟΙ ΠΟΛΛΟΙ.
Πηγή: Praxis Review
_Στους
συνδέσμους που ακολουθούν υπάρχει πολύ πράμα, θα βρείτε Έλληνες
δοσίλογους, γερμανόφιλους και φιλοναζιστές που έδρασαν στην περίοδο της
κατοχής αλλά και ναζιστικές οργανώσεις που έδρασαν με ιδιαίτερο ζήλο,
γεγονότα, μάχες του ΕΛΑΣ, νίκες, ήττες
Εμφανίστηκαν χτες στο ebay για πώληση φωτογραφίες που κανείς δεν γνώριζε ότι υπάρχουν, από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944.
Σεβασμός σε αυτούς τους ανθρώπους που από τη φυλακή του Μεταξά πήγαν και στήθηκαν στον τοίχο ευθυτενείς και με υψωμένη τη γροθιά. Στην
προκειμένη μάλιστα, σε έναν από τους 200 δόθηκε χάρη χωρίς να την
ζητήσει. Ήταν ο μεταφραστής του Γερμανού διοικητή του στρατοπέδου κι
αυτός κρατούμενος από τα χρόνια του Μεταξά. Ο Καρλ Φίσερ τον είχε λοιπόν
συμπαθήσει λόγω της καθημερινής τους τριβής και θέλησε να τον σώσει
χωρίς να του το ζητήσει, να τον βγάλει από τη λίστα.
Κι ο Ναπολέων
Σουκατζίδης ζήτησε όντως μια χάρη. Να μην τον εξαιρέσουν να μην πεθάνει
άλλος στην θέση του. Έτσι αγαπάμε εμείς την πατρίδα μας. Έτσι αγαπάμε
τον άνθρωπο.Οι φωτογραφίες αυτές είναι ένα σπάνιο και πολύτιμο ντοκούμέντο της σύγχρονης ιστορίας της χώρας. Είναι ευθύνη των δημόσιων φορέων, και πρώτα από όλα του Υπουργείου Πολιτισμού αλλά θα μπορούσε και το Ιστορικό Μουσείο ή ο Δήμος Καισαριανής, να μην αφήσει τη δημοπρασία να εξελιχθεί. Να έρθει σε επαφή με όποιον τις πουλάει και να τις αποκτήσει.
Είναι η κληρονομιά μας....
Χθες, Σάββατο 14
Φλεβάρη, βγήκαν στη δημοσιότητα, για πρώτη φορά, συγκλονιστικές
φωτογραφίες από την ημέρα της εκτέλεσης στην Καισαριανή, την Πρωτομαγιά
του 1944, των 200 κομμουνιστών από τους Ναζί κατακτητές.
Όπως σημειώνει σε χτεσινή ανάρτησή του στο facebook ο ιστορικός Ιάσονας Χανδρινός.
«Από την Ελλάδα την
περίοδο της Κατοχής πέρασαν εκατοντάδες χιλιάδες Γερμανοί στρατιώτες.
Φρουρές, στρατεύματα κατοχής, περαστικοί για τα διάφορα μέτωπα, ασθενείς
σε ανάρρωση, πεζικάριοι, Ες-Ες, ναύτες, αεροπόροι. Πολλοί είχαν μαζί
τους φωτογραφικές μηχανές και απαθανάτιζαν με συστηματικό τρόπο την
καθημερινότητα της θητείας και μαζί τα άγνωστα για αυτούς μέρη και
πρόσωπα της κατεχόμενης χώρας, καθώς ο τουρισμός είναι ένα αρχαιότατο
ένστικτο στον άνθρωπο. Εκατομμύρια φωτογραφίες από τον Πόλεμο βγαίνουν
εδώ και πάρα πολλά χρόνια από σεντούκια και ντουλάπες στη Γερμανία και
πωλούνται σε δημοπρασίες ανά τον κόσμο.
1η
Μάη 1944. Μια εικοσάδα μελλοθανάτων, από τους 200 κομμουνιστές,
στήνεται στον τοίχο της Καισαριανής μπροστά από το εκτελεστικό
απόσπασμα.
Σήμερα ένας
πωλητής από το Βέλγιο έβγαλε για δημοπρασία στο ebay οκτώ μικρές
φωτογραφίες-αναμνηστικά ενός Γερμανού στρατιωτικού (δεν γνωρίζουμε ποιου
ούτε γιατί τις τράβηξε) και ο συναγερμός στους παροικούντες την
Ιερουσαλήμ έχει δικαίως χτυπήσει. Είναι λήψεις από την Πρωτομαγιά του
1944 και την εκτέλεση των 200 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
Λίγο
πριν την εκτέλεση μια σειράς από τους 200 Ελληνες κομμουνιστές στο
σκοπευτήριο της Καισαριανής από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής
Είμαι συγκλονισμένος.
Είναι τα μοναδικά οπτικά τεκμήρια για το γεγονός 80 χρόνια μετά, και όχι
μόνο δεν είναι αφηρημένες λήψεις, αλλά κάδρα γεμάτα ευκρινείς μικρές
λεπτομέρειες. Καλοντυμένοι και κουρεμένοι γουλί φτάνουν με φορτηγά από
το Χαϊδάρι. Ένας Ιταλός βοηθητικός της Βέρμαχτ με τσιγάρο μπροστά σε ένα
φορτηγό.
Φορτηγά
με Γερμανούς στρατιώτες στο Χαϊδάρι . Η φωτογραφία πιθανότατα
σχετίζεται με την εκτέλεση 200 Ελλήνων αντιστασιακών στο σκοπευτήριο της
Καισαριανής εκείνη την ημέρα.
Τα πρόσωπα των
μελλοθανάτων φαίνονται καθαρά. Έξω από την είσοδο του Σκοπευτηρίου, κάτι
πεταμένα ρούχα (αυτών που προηγήθηκαν). Παράστημα στητό. Βλέμμα
σταθερό. Μισάνοιχτα στόματα κατά το βάδισμα -κάτι τραγουδούν.
Μελλοθάνατοι περνούν την πύλη του Σκοπευτηρίου. Τα πεταμένα ρούχα είναι αυτών που είχαν ήδη εκτελεστεί.
Ένας σηκώνει το χέρι
σε γροθιά. Ένας αστυνομικός στην πύλη του Σκοπευτηρίου χαμογελάει. Είναι
επειδή χαιρετά τους φίλους του τους Γερμανούς ή κάποιος από τους
μελλοθάνατους του λέει χαρούμενος “πάμε για καθαρό αέρα” ή κάτι τέτοιο; Ο
ψυχρός φακός του κατακτητή συναντά το αγέρωχο βλέμμα των κομμουνιστών
αγωνιστών, όπως οδηγούνται σε ομάδες για να τουφεκιστούν.
Καισαριανή, 1 Μάη 1944. Οι μελλοθάνατοι εισέρχονται στον κυρίως χώρο όπου θα εκτελεστούν.
Λέξεις όπως “ηρωισμός”
που μέχρι τώρα ήταν επενδύσεις νοήματος και επικοί τόνοι πάνω στην
ιστορική ανάμνηση, τώρα γίνονται εικόνα αδιάψευστη. Και μια από τις πιο
εμβληματικές στιγμές της Κατοχής και της Αντίστασης, μια σελίδα της
εθνικής ιστορίας, αποκτά ήχο, παλμό, σχεδόν χρώμα. Δεν ξέρω ποιος ήταν ο
Γερμανός που απαθανάτισε τους δεσμώτες της Ακροναυπλίας — κάποιοι
μετρούσαν 8 χρόνια στα σίδερα — που πάνε περήφανοι να στηθούν μπροστά
στη μάντρα που ο Βάρναλης αποκάλεσε “το σύνορο του κόσμου” και τι είχε
στο μυαλό του.
Εκτελούσε υπηρεσία
προπαγανδιστικής τεκμηρίωσης; Ήθελε να τις δείχνει στα παιδιά του μετά
τον Πόλεμο και να λέει “να πώς μοιάζουν οι Έλληνες εγκληματίες”; Να τις
βλέπει και να αναπολεί τη θητεία του στην Ελλάδα; Ή τον παρακίνησε
κάποιος μικρός κρυφός θαυμασμός για τους εχθρούς που αντίκρισαν κατάματα
και αλύγιστοι τον θάνατο;
Κι απ’ τα Ιερά τους Κόκκαλα Πρώτη του Μάη και πάλι Θα ξεπηδήσει η Λευτεριά κι ο Καθαρμός του Ανθρώπου
Κώστας Βάρναλης
Ενας άλλος φίλος, ο Αλέξης Κατεφίδης
από την Νυρεμβέργη, σε σχόλιό του, συμπληρώνει: «Οι συγκλονιστικές
φωτογραφίες προέρχονται από το άλμπουμ του Υπολοχαγού Χέρμαν Χόϊερ που
υπηρετούσε τότε στο 1012 Festungs-Bataillon. Έδρα του εν λόγω Τάγματος
ήταν η Μαλακάσα».
Η πίσω πλευρά φωτογραφίας όπου διακρίνεται η ημερομηνία: 1.5.1944ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΕΖΑΚΗΣ Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Στίχοι
Ανέμισες για μια στιγμή το μπολερό
και το βαθύ πορτοκαλί σου μεσοφόρι
Αύγουστος ήτανε δεν ήτανε θαρρώ
τότε που φεύγανε μπουλούκια οι σταυροφόροι
Παντιέρες πάγαιναν του ανέμου συνοδειά
και ξεκινούσαν οι γαλέρες του θανάτου
στο ρογοβύζι ανατριχιάζαν τα παιδιά
κι ο γέρος έλιαζε, ακαμάτης, τ’ αχαμνά του
Του ταύρου ο Πικάσο ρουθούνιζε βαριά
και στα κουβέλια τότε σάπιζε το μέλι
τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς το βοριά
τράβα μπροστά, ξοπίσω εμείς και μη σε μέλει
Κάτω απ’ τον ήλιο αναγαλιάζαν οι ελιές
και φύτρωναν μικροί σταυροί στα περιβόλια
τις νύχτες στέρφες απομέναν οι αγκαλιές
τότες που σ’ έφεραν, κατσίβελε, στη μπόλια
Ατσίγγανε κι αφέντη μου με τι να σε στολίσω;
φέρτε το μαυριτάνικο σκουτί το πορφυρό
στον τοίχο της Καισαριανής μας φέραν από πίσω
κι ίσα ένα αντρίκειο ανάστημα ψηλώσαν το σωρό.
Κοπέλες απ’ το Δίστομο, φέρτε νερό και ξύδι
κι απάνω στη φοράδα σου δεμένος σταυρωτά
σύρε για κείνο το στερνό στην Κόρδοβα ταξίδι
μέσα απ’ τα διψασμένα της χωράφια τα ανοιχτά
Βάρκα του βάλτου ανάστροφη
φτενή δίχως καρένα
σύνεργα που σκουριάζουνε σε γύφτικη σπηλιά
σμάρι κοράκια να πετάν στην ερήμην αρένα
και στο χωριό να ουρλιάζουνε τη νύχτα εφτά σκυλιά.
.jpg)
Γερμανικό πουλί ή Κακό πουλί, χτίστηκε το 1941 από τις δυνάμεις της κατοχής. Βρίσκεται περίπου τρία χιλιόμετρα δυτικά των Χανίων,
στο δρόμο προς τους Άγιους Αποστόλους. Σήμερα, λόγω μιας καταιγίδας που
εκδηλώθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2000, ο αετός έχει αποκοπεί από το μνημείο..jpg)
Η πρώτη του ενέργεια κατά την άφιξή του στα Χανιά είχε έντονο συμβολικό χαρακτήρα: επισκέφθηκε το ''Γερμανικό Πουλί'' που είχαν ανεγείρει οι γερμανικές δυνάμεις προς τιμήν των δικών τους πεσόντων.
Ενώ σε διεθνές επίπεδο οι συνεργάτες των Ναζί οδηγούνταν ενώπιον της δικαιοσύνης για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, στην Ελληνική επικράτεια παρατηρήθηκε μια διαφορετική πορεία.
Δοσίλογοι, μαυραγορίτες, καθώς και πληροφοριοδότες γνωστοί ως «κουκουλοφόροι», αποτέλεσαν μέρος του διοικητικού μηχανισμού. 
Δοσίλογοι, μαυραγορίτες, καθώς και πληροφοριοδότες γνωστοί ως «κουκουλοφόροι», αποτέλεσαν μέρος του διοικητικού μηχανισμού. 
