«Νομίζω
ότι ανέκαθεν με γοήτευε η ιστορία της ελληνικής αρχαιότητας και πολύ
περισσότερο η Τραγωδία, με κυρίαρχα στοιχεία την εσωτερική σύγκρουση και
την κάθαρση». «Τα μέσα αλλάζουν, το διάβημα μένει το ίδιο. Για ορισμένα πράγματα ο λόγος δεν είναι το καλύτερο όχημα, άλλες φορές πάλι έχει ανάγκη το σώμα του ηθοποιού στη σκηνή για να αποκτήσει υπόσταση. Μόνο τα γλυπτά μου μπορούν να έχουν τη δύναμη και την πυκνότητα που απαιτείται για ένα σύμβολο. Συχνά πάντως το ένα υπερκαλύπτει το άλλο» - κάπως έτσι δικαιολογεί την πολυπρόσωπη έκφραση του χαρακτήρα του.
«Με θεωρούν ιδιοφυΐα ή τσαρλατάνο. Πρέπει να αποδείξω ότι το έργο μου μπορεί να επιβιώσει στον χρόνο» δηλώνει.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου