«Fake news» ότι ανοίγεται παραθυράκι για συμμετοχή συγγενών πολιτικών σε offshore, σύμφωνα με τον Παύλο Μαρινάκη που προσπάθησε να δικαιολογήσει τα... αδικαιολόγητα, αναφορικά με τη μουλωχτή και μεταμεσονύχτια τροπολογία που επιτρέπει σε στενούς συγγενείς πολιτικών να έχουν ή να συμμετέχουν σε offshore εταιρείες. Η άρση της οριζόντιας
απαγόρευσης συμμετοχής σε εταιρείες εξωτερικού για πρόσωπα που
συνδέονται με πολιτικά εκτεθειμένα πρόσωπα (ΠΕΠ) δημιουργεί εύλογες
ανησυχίες για το κατά πόσο η νέα ρύθμιση μπορεί να λειτουργήσει ως
δίοδος παράκαμψης των υφιστάμενων ελέγχων, αντί να ενισχύσει ουσιαστικά
το πλέγμα προστασίας από σύγκρουση συμφερόντων. Η ρύθμιση επιχειρεί να
εξορθολογίσει το ισχύον καθεστώς, αίροντας την οριζόντια απαγόρευση που
ισχύει μέχρι σήμερα για συζύγους, συγγενείς πρώτου βαθμού και άλλα
πρόσωπα που μπορεί να ενεργούν για λογαριασμό πολιτικών. Πλέον, η
απαγόρευση περιορίζεται μόνο σε εταιρείες που εδρεύουν ή λειτουργούν σε
κράτη μη συνεργάσιμα φορολογικά ή σε κράτη με προνομιακό φορολογικό
καθεστώς. Ένα πρώτο παράδειγμα αφορά τη
συμμετοχή πολιτικά εκτεθειμένου προσώπου ή συγγενή του σε holding
εταιρεία με έδρα σε κράτος υψηλής διαφάνειας, όπως το Λουξεμβούργο. Η
holding, ωστόσο, κατέχει θυγατρική ασφαλιστική εταιρεία στις Βερμούδες,
μία χώρα με σαφή χαρακτηριστικά φορολογικού παραδείσου. Η συμμετοχή
εμφανίζεται καθαρή, καθώς δεν υπάρχει άμεση σύνδεση με την offshore
εταιρεία, ωστόσο η πραγματική ροή του κέρδους και η δραστηριότητα
εδράζονται εκεί. Σε άλλο σενάριο, συγγενής
βουλευτή συμμετέχει σε startup με έδρα στην Ιρλανδία, χώρα που δεν
περιλαμβάνεται στη λίστα των προνομιακών καθεστώτων. Η startup όμως
μεταφέρει την πνευματική ιδιοκτησία της (IP box) σε θυγατρική στα Νησιά
Κέιμαν για φορολογική βελτιστοποίηση. Παρότι η αρχική συμμετοχή φαίνεται
νόμιμη, το οικονομικό όφελος προέρχεται από offshore δραστηριότητα που
δεν απαγορεύεται ρητά.Σύμφωνα με ειδικούς, η λειτουργία πολλών πολυεθνικών και επενδυτικών
οχημάτων σε χώρες υψηλής διαφάνειας, πίσω από τις οποίες κρύβονται
θυγατρικές σε φορολογικούς παραδείσους, καθιστά εύκολη την αποφυγή της
απαγόρευσης χωρίς τυπική παραβίαση του νόμου. Τέλος, απουσιάζει οποιοσδήποτε
ουσιαστικός μηχανισμός εντοπισμού του πραγματικού δικαιούχου, αφήνοντας
την ευθύνη στις δηλώσεις των εμπλεκομένων. Αυτό ενισχύει τον κίνδυνο
συγκάλυψης συμφερόντων και δημιουργίας νομικών κελυφών με στόχο την
παράκαμψη των ελέγχων, σε αντίθεση με τις διεθνείς καλές πρακτικές, όπως
αυτές ορίζονται από την Οδηγία DAC6 της ΕΕ και τις συστάσεις της FATF....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου