Η υπόθεση των υποκλοπών στην Ελλάδα παρουσιάστηκε και αντιμετωπίστηκε κυρίως ως πολιτικό και θεσμικό ζήτημα. Παραβίαση δικαιωμάτων - έλλειμμα διαφάνειας - σύγκρουση εξουσιών. Αυτή η ανάγνωση, αν και ορθή, είναι ελλιπής. Διότι
πίσω από το πολιτικό σκέλος υπάρχει μια διάσταση που δεν φωτίστηκε
επαρκώς. Η διάσταση της εθνικής ασφάλειας. Η χρήση λογισμικών τύπου Predator, εργαλείων δηλαδή που επιτρέπουν πλήρη πρόσβαση σε συσκευές - στόχους, μετατρέπει την υπόθεση από ζήτημα παρακολούθησης σε ζήτημα διαχείρισης ευαίσθητης κρατικής πληροφορίας.
Όταν οι στόχοι περιλαμβάνουν πολιτικούς αρχηγούς, υπουργούς, στρατιωτικούς, ή πρόσωπα
με πρόσβαση σε κρίσιμα δεδομένα, το αντικείμενο της παρακολούθησης παύει
να είναι απλώς ιδιωτικές συνομιλίες και καθίσταται δυνητικά πληροφορία στρατηγικού χαρακτήρα. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εντοπίζεται το πρώτο σοβαρό έλλειμμα της μέχρι σήμερα διερεύνησης: δεν αποσαφηνίστηκε επαρκώς ποιος είχε, τελικά, πρόσβαση στο προϊόν των υποκλοπών.
Ο ίδιος και ο θίασος γελωτοποιών της εξουσίας που έχει στο υπουργικό συμβούλιο, είναι ταυτισμένος με την αλαζονεία, την παραβατικότητα και την αυθαιρεσία της εξουσίας.






Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου