Ο Γιώργος Σιακαντάρης, Συντονιστής της Ομάδας Εργασίας του Ινστιτούτου του Αλέξη Τσίπρα σήμερα, ήταν όχι απλά αυστηρός κριτής (sic) αλλά και με διακριτό προσανατολισμό στον Κυριάκο Μητσοτάκη και την κεντροδεξιά! Την εποχή διακυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα, μόνο επαίνους για το πρωθυπουργικό έργο δεν έδινε. Ίσα - ίσα έκανε μια ισχυρή αντιπολίτευση και όχι τόσο κομψά πολλές φορές. Ο Γιώργος Σιακαντάρης λοιπόν, το 2019 έγραφε στη «metarithmisi» ότι «το Μακεδονικό το κίνησε ο Α. Τσίπρας γιατί πιέστηκε από τους δυτικούς και το ΝΑΤΟ». Η περιβόητη «Συμφωνία των Πρεσπών» για την οποία κομπάζει ο Αλέξης Τσίπρας, καθαιρείται από τον νυν συνεργάτη του.
«Ανατρίχιασαν με αυτήν
τη φράση όσοι αριστεροί στο παρελθόν είχαν υποστεί διώξεις, φυλακίσεις
και εκτοπισμούς με βασική την κατηγορία του «εθνοπροδότη», του
«εαμοβούλγαρου» και του «ανθέλληνα». Δεν σταματούσε εκεί βέβαια καθώς κατηγορούσε τον....''αριστερό'' πρωθυπουργό ότι: «Διέκρινε εδώ και έκτοτε το εκμεταλλεύεται
αριστοτεχνικά, μια ανώριμη κοινωνία πολιτών, η οποία δεν είναι σε θέση
να προσπαθήσει να μπει στη θέση του άλλου, μια κοινωνία που όταν τα
γεγονότα διαψεύδουν την άποψή της δεν επανεξετάσει τη δική της άποψη,
αλλά κοιτάζει να κρύψει τα γεγονότα». Με τέτοιους φίλους, τι τους θες τους εχθρούς λοιπόν… Και όπου «φίλοι», βάλτε «στενοί συνεργάτες».
Υπενθυμίζουμε λοιπόν για να μη ξεχνιόμαστε ότι.....1. Ο ΣΥΡΙΖΑ γιγαντώθηκε εκλογικά και κέρδισε τις εκλογές με αντιμνημονιακή ρητορική. Η ρητορική αυτή δεν έφτανε μέχρι τέλους. Για παράδειγμα δεν υπήρχε αίτημα για έξοδο από την ΕΕ, ούτε καν από το ευρώ.
2. Σύντομα αυτή η έστω λειψή αντιμνημονιακή ρητορική μετατράπηκε σε υποταγή στους δανειστές και στην ελληνική ολιγαρχία. Η έννοια της Αριστεράς δέχτηκε ένα διαλυτικό χτύπημα. Το τρίτο μνημόνιο και η αντιστροφή του δημοψηφίσματος του 2015 ήταν καταστροφικά για τον λαό και εγκληματικά για το λαϊκό κίνημα.
3. Οι κυβερνητική θητεία του ΣΥΡΙΖΑ έστρωσε το χαλί στη ΝΔ και οδήγησε στη συντηρητικοποίηση, στην απογοήτευση και στην αποπολιτικοποίηση. Ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ κατόπιν της ήττας του έσπασε σε αναρίθμητα κομμάτια και ακολούθησαν εκφυλιστικά φαινόμενα.
4. Ο εκφυλισμός του ΣΥΡΙΖΑ φτάνει σήμερα στο απόγειό του με την απόφαση για εκλογική στήριξη του Τσίπρα, του ανθρώπου δηλαδή που παρίστανε τα τελευταία χρόνια τον Βούδα ενώ απεργαζόταν τη δημιουργία του νέου κόμματος.
5. Η ερμηνεία για την πορεία του εν λόγω κόμματος βρίσκεται στην ίδια του τη φύση: εξέφραζε κατά κύριο λόγο μικροαστικά στρώματα (αν και στις εκλογές κέρδισε τμήματα της εργατικής τάξης), είναι απόγονος του ΚΚΕ Εσωτερικού και του Συνασπισμού που εξωράιζαν πάντα την ΕΟΚ - ΕΕ, οι λέξεις σοσιαλισμός, ιμπεριαλισμός, ολιγαρχία ακολούθησαν μια πορεία εξαφάνισης. Οι αναλύσεις όλο και λιγότερο γίνονταν στη βάση των ταξικών αντιθέσεων ενώ η συνδικαλιστική επιρροή στα συνδικάτα και τη νεολαία ήταν πάντα ισχνή. Με βάση όλα αυτά τα δεδομένα η πορεία ήταν προδιαγεγραμμένη. Αυτό που δεν μπορούσε να προβλέψει κάποιος ήταν η μορφή του εκφυλισμού και οι χρόνοι εκδήλωσής του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αν δεν υπήρχε έπρεπε να εφευρεθεί: έκανε τη βρόμικη δουλειά που δεν θα μπορούσε να κάνει ένα κλασικό αστικό δεξιό κόμμα. Όπως χαρακτηριστικά είχε πει ο μεγιστάνας Ανιέλι: «Υπάρχει
ένα είδος Αριστεράς που είναι πιο χρήσιμη από τη Δεξιά. Πρόκειται για
εκείνη την Αριστερά που μπορεί να κάνει όλα όσα δεν θα μπορούσε ποτέ να
κάνει η Δεξιά».
Έχει και συνέχεια όπως το
αφορολόγητο των εφοπλιστών, τον «διαβολικά καλό Τραμπ», τα εγκώμια για
τη Μέρκελ, την προετοιμασία για τη νέα συμφωνία που αφορούσε την
παραμονή των αμερικανικών βάσεων, τη μη κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, τον νόμο
Αχτσιόγλου για τις απεργίες, τον νόμο Κατρούγκαλου για τις συντάξεις, τα
καλά λόγια του ΣΕΒ για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, τα ΜΑΤ της Γεροβασίλη
καθώς και την τωρινή υποστηρικτική γραμμή των ΜΜΕ που ελέγχονται σήμερα
από Μαρινάκη και Μελισσανίδη για το νεοπαγές κόμμα ΕΛ.Α.Σ., κάτι που
σημαίνει ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ μπαίνει κάτω από αυτή την υποστηρικτική
ομπρέλα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου