Η σκηνή με τον Νίκο Σταυρίδη που αριβάρει στο εξοχικό καφενείο των Αγίων Θεοδώρων και συναντιέται με τον Γιάννη Γκιωνάκη,
τον τρελο-Μπρίλη, αποτελεί μία από τις πιο ξεκαρδιστικές σκηνές
στην ιστορία της κινηματογραφικής κωμωδίας. Η στιχομυθία τους «Πορτοκαλάδα θέτε; Από πορτοκάλια;» – «Όχι, από μούσμουλα» κ.λπ. ήταν γραμμένη από τους Αλέκο Σακελλάριο – Χρήστο Γιαννακόπουλο,
ωστόσο η ερμηνεία του Γκιωνάκη ήταν καταλυτική για την επιτυχία της σκηνής, η οποία σχεδόν αυτονομήθηκε από την πλοκή της ταινίας «Τα κίτρινα γάντια» το 1960. Αν
και η ταινία αναφέρει πως η σκηνή εκτυλίσσεται στους Αγίους Θεοδώρους,
τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στην Αγία Μαρίνα, στο 34ο χλμ. της
λεωφόρου Αθηνών - Σουνίου. Εκεί
όπου για 70 χρόνια, η ταβέρνα «Λάζαρος» φιλοξενούσε ντόπιους και
επισκέπτες που απολάμβαναν φρέσκα θαλασσινά και μια αύρα νοσταλγίας από
τις χρυσές εποχές του παλιού Ελληνικού σινεμά.
Η ιστορία λέει ότι ήταν τόσο πολύ και αβίαστο το γέλιο που έβγαζε,
ώστε ο Φίνος και ο Σακελλάριος αποφάσισαν να επανακυκλοφορήσει η
ταινία με καινούργιες αφίσες, όπου το όνομα του Γκιωνάκη
εμφανιζόταν δεύτερο, κάτω από του Νίκου Σταυρίδη, αλλά και πάνω από
της πρωταγωνίστριας Μάρως Κοντού. Για πολλούς θεωρείται ο
καλύτερος ρόλος στον κινηματογράφο του Γιάννη Γκιωνάκη,
ενός ηθοποιού που σπούδασε στο Θέατρο Τέχνης, με δασκάλους τον Κάρολο
Κουν και τον Δημήτρη Ροντήρη, διέθετε ένα μοναδικό ταλέντο στις
μιμήσεις και επίσης ήταν αυτοδίδακτος χορευτής και μουσικός.
Ως λάτρης του συγγραφέα Δημήτρη Ψαθά, ο Γκιωνάκης είχε παίξει σε θέατρο και σε κινηματογράφο σχεδόν όλα του τα έργα, ενώ για ένα μεγάλο διάστημα της ζωής του, από το 1985 μέχρι το 1992, έπαιξε σε περίπου τριάντα βιντεοταινίες, πιστεύοντας ότι η βιντεοκασέτα θα αντικαθιστούσε τον παρηκμασμένο πλέον εμπορικό λαϊκό κινηματογράφο. Ο Γιάννης Γκιωνάκης πέθανε σε ηλικία 79 ετών και το ημερολόγιο έγραφε 25 Αυγούστου 2002.....
documento
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου