Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΛΙΝΑ ΜΕΝΔΩΝΗ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΦΕΡΗΣ ΚΑΙ....''Η ΜΥΘΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΝΟΥΛΑ'' !!! [ video ]

Για άλλη μια φορά η ηγεσία του Υπουργείου ''Πολιτισμού'', η υπουργός Λίνα Μενδωνη και ο υφυπουργός Ν. Γιατρομανωλακης, αποδεικνύουν την ελάχιστη επαφή που έχουν με την πραγματικότητα κατηγορώντας τον ΣΥΡΙΖΑ για εργαλειοποίηση της υπόθεσης Λιγνάδη.

Είναι οι μόνοι άνθρωποι στον χώρο του πολιτισμού που αντιλαμβάνονται το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών ως υποχείριο ενός πολιτικού κόμματος. Είναι οι μόνοι άνθρωποι στο χώρο του πολιτισμού που δεν αφουγκράζονται την οργή του κόσμου, ανεξαρτήτως κομματικών καταβολών, για μια άδικη δικαστική απόφαση.

Η απάντηση τους στο κοινό περί δικαίου αίσθημα είναι η φυγή τους καθώς δεν αντέχουν να αντικρίσουν την αλήθεια, ότι οι ίδιοι διόρισαν τον Δημήτρη Λιγνάδη στη θέση του διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου και δεν είχαν - και ούτε έχουν - την ευθιξία να παραιτηθούν μετά την απόφαση της δικαιοσύνης. Ειδικά η Λ. Μενδώνη προσβάλλει τον κόσμο του πολιτισμού και τον ίδιο τον πολιτισμό. Φοβούνται και τρέμουν τον Λιγνάδη όπως εφοβούντο και έτρεμαν τον Φουρθιώτη μην βγάλουν στη φόρα τις πομπές τους. Περιμένουμε ακόμη μια τοποθέτηση σχετικά με το ότι ένας βιαστής ανηλίκων κυκλοφορεί ελεύθερος ανάμεσα μας.....

Ο Κώστας Φέρρης για Λιγνάδη.

«Εκείνο που με τρομάζει περισσότερο, είναι η ανάδειξή του από πληθώρα Αυλοκολάκων, Σφουγγοκωλάριων και Σουσούδων, σε… μέγιστο καλλιτέχνη, ανυπέρβλητο ηθοποιό, μοναδικό σκηνοθέτη! Ακόμα και… θεωρητικό θεατρολόγο, που ξεπερνάει έναν Μίνω Βολανάκη, έναν Σπύρο Ευαγγελάτο, έναν Αλέξη Σολωμό!

Στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν εντελώς ατάλαντο πρωτοετή δραματικής σχολής, του οποίου η «υποκριτική» είναι μία παρωδία Ροντηρικού στόμφου, με λίγο πασπάλισμα από Κάρολο Κουν. Αδέξιος, αμήχανος, άναρθρος, αψυχολόγητος, θα έπρεπε να είναι ένα παράδειγμα προς αποφυγήν για κάθε νέο - ή και παλαιότερο - ηθοποιό.

Μία μυθοποιημένη «νούλα» όπως είχε πει κάποτε ο Αλμπερτάτζι για κάποιον άλλο, που πίστεψε τις κολακείες, και πήρε τον ελλειπή εαυτό του στα σοβαρά.

Με αποτέλεσμα να αφοδεύει ασύστολα στους θρόνους του Βασιλιά Ληρ και της Λέηντυ Μάκμπεθ, βοηθούσης της αμορφωσιάς στην οποία μας βούλιαξε η σύγχρονη παιδεία, μαζί με την ευπιστία πολλών νέων. Αυτά όλα του έδωσαν τον αέρα να συμπεριφέρεται ως ο Απόλυτος Άρχοντας, στον οποίο όλα επιτρέπονται. Αφού άλλωστε ολόκληρη Υπουργός, αναγνωρίζει το… «ταλέντο» του, συγχέοντας την υποκριτική με την υποκρισία.

Κι έλεγα τόσα χρόνια, δε θα βρεθεί άραγε εκείνο το αθώο παιδάκι του Άντερσεν, που αναφωνεί έκπληκτο «καλέ, ο βασιλιάς είναι γυμνός»; Όχι μόνο για να συνειδητοποιήσουμε ξαφνικά την αλήθεια, αλλά και να πετάξουμε τους αυλοκόλακες στ’ αζήτητα. Όχι γιατί είναι απλά και μόνο συνένοχοί του, αλλά καταδικάζονται στη συνείδησή μας ως ηθικοί αυτουργοί της εγκληματικής αλαζονείας του κ. Δημήτρη Λιγνάδη».