"Δεν είμαι κομμουνιστής. Θα καταλάβετε ότι οι πολιτικές μου συμπάθειες ανήκουν στη σοσιαλδημοκρατία"
Μιχ. Γκορμπατσόφ.
Σαν χθες, 30 Αυγούστου 2022, πεθαίνει ο Μιχαήλ "Pizza Hut" Γκορμπατσώφ, τελευταίος γραμματέας του ΚΚΣΕ και πρωταγωνιστής της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης.
Γεννήθηκε το 1931, στο Πρίβολγε της Σταυρούπολης από φτωχή αγροτική οικογένεια. Οι γονείς του ήταν Μπολσεβίκοι απο την εποχή της Οκτωβριανής Επανάστασης. Στον πόλεμο ο πατέρας του κατατάχθηκε στον Κόκκινο Στρατό, πολέμησε στο μέτωπο και τραυματίστηκε στη Μάχη του Κουρσκ.
Το 1955, (μετά την αποφοίτηση του) αρχίζει να εργάζεται στην περιφερειακή εισαγγελία της Σταυρούπολης αλλά χρησιμοποίησε τις επαφές του για να πάρει μετάθεση στην Κομσομόλ, όπου έγινε αναπληρωτής διευθυντής της αγκιτάτσιας και προπαγάνδας της Κομσομόλ σε όλη την περιοχή.
Τότε αρχίζει ουσιαστικά η κομματική του εξέλιξη και σταδιοδρομία που βασίστηκε στην ενθουσιώδη υποστήριξη της οπορτουνιστικής γραμμής που επικράτησε στο ΚΚΣΕ την επόμενη χρονιά στο 20ο Συνέδριο του 1956.
Πρωτοστάτησε σε καμπάνιες για την προώθηση της δήθεν...."νέας" οπορτουνιστικής γραμμής του ΚΚΣΕ, με περιτύλιγμα τον "αντισταλινισμό" σε όλη την περιοχή της Σταυρούπολης. Έτσι, με όπλο και τις ηγετικές του ικανότητες, αναρριχήθηκε ραγδαία. Μετά
από τον θάνατο των δύο τελευταίων ηγετών της ΕΣΣΔ Αντρόποφ και
Τσερνιένκο, μέσα σε λίγους μήνες εμφανίστηκε η "λύση" Γκορμπατσόφ. 54
χρονών τότε, ο Γκορμπατσόφ εμφανίστηκε με το προφίλ του "νέου" ηγέτη της
"ανανέωσης" που συμπυκνώθηκε στην γραμμή της "Περεστρόικα"
(αναδιάρθρωση) και της "Γκλάσνοστ" (διαφάνειας).
Την ίδια στιγμή ξεκίνησε η μεγάλη επίθεση για την παλινόρθωση των καπιταλιστικών σχέσεων. Σε πολιτικό επίπεδο, νέα οπορτουνιστική επιλογή αποτέλεσαν οι αποφάσεις του 27ου Συνεδρίου (1986). Στη συνέχεια πέρασε νόμος (1987) που κατοχύρωνε και θεσμικά τις καπιταλιστικές σχέσεις, κάτω από την αποδοχή της πολυμορφίας των σχέσεων ιδιοκτησίας.
Προωθήθηκε επίσης το "άνοιγμα προς τη Δύση" και έτσι η οπορτουνιστική γραμμή για την "ειρηνική συνύπαρξη" μετατράπηκε στη θέση για συνεργασία καπιταλισμού και σοσιαλισμού για την υπεράσπιση των λεγόμενων "οικουμενικών αξιών". 
Ότι σάπιο είχε θαφτεί μαζί με τον καπιταλισμό ξαναβγήκε στην επιφάνεια: Εθνικισμός, ανορθολογισμός, ακόμα και η αμφισβήτηση της υποχρεωτικότητας των εμβολίων στα παιδιά, όπως π.χ. του εμβολίου της διφθερίτιδας, με αποτέλεσμα μια δεκαετία μετά να εκτοξευθούν τα κρούσματα αυτής της ασθένειας!
Ακολούθησαν τα γεγονότα του Αυγούστου του 1991, η επικράτηση του Γιέλτσιν, η απαγόρευση της δράσης του ΚΚΣΕ και τελικά η υπογραφή της συμφωνίας διάλυσης της ΕΣΣΔ τον Δεκέμβρη της ίδιας χρονιάς.
Στη συνέχεια, o Γκορμπατσόφ ίδρυσε ίδρυμα με το όνομα του και άρχισε παγκόσμια εκστρατεία συκοφάντησης του σοσιαλισμού. Αρχισε να παραδίδει διαλέξεις διεθνώς ζητώντας μεγάλες αμοιβές και έγινε ο αγαπημένος κλόουν των Ιμπεριαλιστών στα διάφορα φόρουμ.
Επιχείρησε προκλητικά να επαναεμφανιστεί ως πολιτικός το 1996 στις Ρωσικές Προεδρικές Εκλογές με αποτέλεσμα την κατακραυγή και τις αποδοκιμασίες σε κάθε περιοδεία του. Τελικά πήρε 0,5% των ψήφων.
Συνέχισε τις ομιλίες και τις παρεμβάσεις στο εξωτερικό, Όταν πέθανε το 2022 ηγέτες και μεγάλα ιδρύματα του ιμπεριαλισμού ενώθηκαν στον θρήνο για τον συνεργάτη τους με διθυραμβικές δηλώσεις. Απο τον Μπάιντεν μέχρι το ίδρυμα Ρήγκαν.
Ο Γκόρμπι έμεινε στα αζήτητα της αστικής πολιτικής και στράφηκε στα διαφημιστικά της "Pizza Hut" και της "Luis Vuitton", για να βρει εύκολο και γρήγορο χρήμα, εξαργυρώνοντας το όνομά του, ακόμα και στο σενάριο της διαφήμισης όμως, ήταν πολλοί αυτοί που τον θεωρούσαν προδότη γιατί κατέστρεψε τη χώρα του…
Η μετέπειτα πορεία του απέδειξε πως ''την προδοσία πολλοί αγάπησαν, τον προδότη όμως κανείς''......
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου