Ο ''ΚΟΥΜΠΑΡΑΣ'' ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΔΩΡΑΚΙ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ !!! [ video ]

Ανάμεσα στα ''μέτρα'' που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός, για το δημογραφικό και τη στήριξη των οικογενειών, είναι η δημιουργία “Κουμπαρά για τη Νέα Γενιά” (για νεογέννητα ως 2 ετών). Για κάθε ποσό που θα καταθέτει ο γονιός, η πολιτεία θα καταθέτει ισόποση συμμετοχή, έως 1.200 ευρώ τον χρόνο – όριο που αυξάνεται 10% ανά 5ετία. «100 ευρώ ο γονιός, 100 ευρώ η πολιτεία», είπε χαρακτηριστικά. Το κεφάλαιο θα παραμένει κλειδωμένο μέχρι την ενηλικίωση του παιδιού. Με το πιστοποιητικό γέννησης, ένα παιδί μπορεί να αποκτά έναν λογαριασμό που θα το ακολουθεί μέχρι την ενηλικίωσή του.
Η ιδέα είναι απλή: να ξεκινά η αποταμίευση από τα πρώτα χρόνια της ζωής, ώστε στα 18 το παιδί να έχει ένα ποσό για σπουδές, ενοίκιο, αγορά κατοικίας ή απλώς ένα οικονομικό μαξιλάρι για το πρώτο του ξεκίνημα.
Αυτό είναι το σκεπτικό πίσω από τον «Κουμπαρά για τη Νέα Γενιά» που έχει παρουσιάσει η κυβέρνηση, αλλά και πίσω από τους λεγόμενους «Trump Accounts» στις ΗΠΑ.
Η λογική είναι ότι όσο νωρίτερα ξεκινήσει η αποταμίευση και η επένδυση, τόσο περισσότερο χρόνο έχουν τα χρήματα για να αυξηθούν.
Στις ΗΠΑ το κράτος βάζει μία αρχική εισφορά 1.000 δολαρίων για τα επιλέξιμα παιδιά που έχουν γεννηθεί από την 1η Ιανουαρίου 2025 έως το τέλος του 2028.
Στη συνέχεια μπορούν να βάζουν χρήματα γονείς, συγγενείς, εργοδότες και άλλοι δικαιούχοι, με το γενικό όριο των πρόσθετων εισφορών να φτάνει τα 5.000 δολάρια τον χρόνο.
Στην Ελλάδα η φιλοσοφία είναι διαφορετική και εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον σημείο της συζήτησης.
Το κράτος δεν δίνει απλώς ένα ίδιο ποσό σε κάθε παιδί. Η κρατική ενίσχυση συνδέεται με το ποσό που καταφέρνει να αποταμιεύσει η ίδια η οικογένεια. Για κάθε ευρώ που βάζουν οι γονείς, προστίθεται άλλο ένα από το κράτος, μέχρι το προβλεπόμενο όριο.
Ας πάρουμε δύο οικογένειες.

Η πρώτη μπορεί να βάζει στον λογαριασμό 100 ευρώ τον μήνα.
Σε έναν χρόνο θα έχει βάλει 1.200 ευρώ και το κράτος άλλα 1.200 ευρώ.
Συνολικά, στον λογαριασμό του παιδιού θα έχουν μπει 2.400 ευρώ.
Η δεύτερη οικογένεια, επειδή έχει μεγαλύτερα έξοδα και μικρότερο εισόδημα, μπορεί να διαθέσει μόλις 20 ευρώ τον μήνα.
Σε έναν χρόνο θα βάλει 240 ευρώ και το κράτος άλλα 240.
Συνολικά, το παιδί θα έχει 480 ευρώ.
Και οι δύο οικογένειες παίρνουν ενίσχυση. Όμως η πρώτη οικογένεια παίρνει από το κράτος 1.200 ευρώ, ενώ η δεύτερη μόλις 240 ευρώ.
Αυτό είναι το σημείο που μπορεί να δημιουργήσει μια νέα μορφή ανισότητας.

Το μέτρο της ''κρατικής ενίσχυσης'' των αποταμιεύσεων για τα παιδιά, όχι μόνο δεν θα βοηθήσει το δημογραφικό, αλλά θα το επιδεινώσει.

Ο λόγος είναι απλός: οι γονείς που δεν έχουν την οικονομική άνεση, θα προσπαθούν με νύχια και με δόντια να δίνουν τα 100 ευρώ κάθε μήνα, ούτως ώστε το παιδί τους, όχι να αποκτήσει κάποιο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, αλλά να μην υπολείπεται από τους συνομηλίκους του όταν ενηλικιωθεί.

Υπό αυτές τις συνθήκες ΔΕΝ θα κάνουν δεύτερο παιδί, γιατί ΔΕΝ θα μπορούν να το στηρίξουν εξίσου.

Αν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε το δημογραφικό (αν πράγματι αντιμετωπίζεται), η λύση είναι μόνο μία: το κόστος της διαπαιδαγώγησης και του μεγαλώματος των παιδιών, να το επωμίζεται κατά το μέτρο του δυνατού το κράτος, ελαφρύνοντας το βάρος από τους γονείς.

Το μέτρο της ενισχυμένης αποταμίευσης κάνει το αντίθετο......