Το πρόβλημα των οριοθετήσεων θαλασσίων ζωνών μεταξύ της Ελλάδος και των
γειτονικών της χωρών απετέλεσε επί μακρό χρονικό διάστημα παράπλευρη
απώλεια των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Η Ελλάδα έχει θαλάσσια σύνορα με
έξι κράτη: την Τουρκία, την Κύπρο, την Αίγυπτο, την Λιβύη, την Ιταλία
και την Αλβανία. Η Ελλάδα, μέχρι σήμερα, έχει κάνει μιάμιση οριοθέτηση
ΑΟΖ! Έχει πραγματοποιήσει μια εύκολη οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ιταλία και την αποκαλώ «εύκολη» διότι είχαμε ήδη κάνει οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας με
τους Ιταλούς το 1977 και η
οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ συμπίπτουν.
Η πιο
σημαντική, από όλες τις οριοθετήσεις, είναι αυτή με την Αίγυπτο. Θα
αντιτείνει κάποιος ότι η πιο σημαντική είναι αυτή με την Τουρκία, αλλά
δεν έχει δίκιο. Η οριοθέτηση με την Τουρκία είναι όντως η δυσκολότερη. Η οριοθέτηση όμως με την Αίγυπτο είναι η πιο σημαντική και κρίσιμη,
διότι θα πρέπει να δώσει πλήρη επήρεια στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου, Ρω, Μεγίστη, Στρογγύλη. Υπεύθυνοι πολίτες είναι οι σωστά ενημερωμένοι πολίτες.
Και επειδή η ενημέρωση που έχουμε, συνήθως είναι από μισή έως παραπλανητική, ας δούμε ποια είναι τα δεδομένα στην υπόθεση των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών (ΑΟΖ) που μας αφορούν στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ο Χάρτης 1 δείχνει τις ΑΟΖ των χωρών με βάση την αρχή της Μέσης Γραμμής μεταξύ των απέναντι ακτών. Τα μόνα συμφωνημένα όρια είναι αυτά της Κύπρου με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και τον Λίβανο και φαίνονται με κόκκινη γραμμή.
Αυτός ο χάρτης δείχνει την ιδανική για την Ελλάδα κατάσταση, με την οποία έχουμε γαλουχηθεί για πολλές δεκαετίες. Με αυτή τη διαμόρφωση οι ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου εφάπτονται και από αυτό όριο έχουν σχεδιαστεί να περάσουν ο αγωγός φυσικού αερίου EastMed και το καλώδιο οπτικών ινών.
Ο Χάρτης 2 δείχνει με κόκκινη γραμμή το όριο της ΑΟΖ που συμφωνήθηκε μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου.
Σε αυτή συμφωνία η Ελλάδα αναγνώρισε μειωμένη επήρεια των νησιών, Κρήτη, Κάσσος, Κάρπαθος, Ρόδος, σε σχέση με την Αίγυπτο και γι’αυτό, το όριο έχει τοποθετηθεί αρκετά πιο βόρεια από τη Μέση Γραμμή.
Αυτό το όριο όμως ακυρώνει όλη τη Μέση Γραμμή μεταξύ Ελλάδας - Αιγύπτου, με αποτέλεσμα να ακυρώνεται και το κοινό όριο Ελλάδας - Κύπρου.
Όταν υπογράφτηκε η συμφωνία με την Αίγυπτο το 2020, εδώ στην Ελλάδα η πληροφόρηση που είχαμε ήταν ότι ήταν μεγάλο εθνικό επίτευγμα, διασφαλίσαμε την εθνική κυριαρχία μας και διάφορες άλλες τέτοιες εθνικιστικές και πατριωτικές κορώνες.
Ποτέ όμως δεν ακούσαμε ότι στη πραγματικότητα παραχωρήσαμε μεγάλο μέρος της ΑΟΖ που πάντα θεωρούσαμε Ελληνική, ούτε ότι ακυρώσαμε το κοινό όριο της Ελλάδας με τη Κύπρο.
Όταν και αν ποτέ συμφωνηθούν τα όρια της ΑΟΖ Ελλάδας και Τουρκίας, η συμφωνία με την Αίγυπτο και η μειωμένη επήρεια των Ελληνικών νησιών θα λειτουργούν σαν δεδικασμένα. Και με βάση αυτά, η ΑΟΖ της Τουρκίας θα παρεμβάλλεται μεταξύ των ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου, θα εκτείνεται προς νότο και θα έχει κοινό όριο ΑΟΖ με την Αίγυπτο.
Ο Χάρτης 3 δείχνει πως θα είναι οι ΑΟΖ με βάση το Τουρκο - Λιβυκό Μνημόνιο και την πρόσφατη διακήρυξη της Λιβύης. Και τα δύο αυτά δεν αναγνωρίζουν ΑΟΖ για τα νησιά, κάτι που είναι εντελώς αντίθετο με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Και τα δύο δεν έχουν οποιαδήποτε νομική βάση και δεν μπορούν να σταθούν σε οποιαδήποτε νομική διαπραγμάτευση. Γι’ αυτό και θα χρησιμοποιούνται από τους γείτονες μόνο σαν μοχλός πίεσης και σαν δικαιολογία για να δημιουργούν εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο σε βάρος της Ελλάδας.
Μιας Ελλάδας, που για κάποιον, όχι σαφή σε εμάς λόγο, με τη συμφωνία με την Αίγυπτο, φρόντισε μόνη της να ψαλιδίσει την δυνητική ΑΟΖ της.
Αυτά είναι τα δεδομένα.
Όλα τα υπόλοιπα είναι από μισή έως παραπλανητική ενημέρωση.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη να παρέμβει άμεσα στη νέα αυτή εξέλιξη και να
ζητήσει την παρέμβαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και, ταυτόχρονα,
την παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης μια και με αυτή την οριοθέτηση
Τουρκίας - Λιβύης παραβιάζεται και η ΑΟΖ της Ευρωπαϊκής Ένωσης...... 
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου