Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ - ΟΙ 200 ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ - Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ....ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ !!! [ video ]

Τον Αύγουστο του 1982 ψηφίζεται από το Ελληνικό Κοινοβούλιο το νομοσχέδιο για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης εναντίον των στρατευμάτων Κατοχής την περίοδο 1941-1944. Σαράντα τρία χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την σημαντική αυτή στιγμή της κοινοβουλευτικής ιστορίας.                    Η τριήμερη ιστορική συζήτηση του νομοσχεδίου ξεκίνησε στις 17 Αυγούστου, ημέρα της τριακοστής όγδοης επετείου του Μπλόκου της Κοκκινιάς, στην Ολομέλεια της Βουλής, με την ομιλία του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου-κατ’ εξαίρεση και όχι του εισηγητή του νομοσχεδίου, Υπουργού Εσωτερικών Γεωργίου Γεννηματά, λόγω της ειδικής εθνικής σημασίας του θέματος. Ακολούθησαν οι αρχηγοί των άλλων κομμάτων: ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας, ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ Χαρίλαος Φλωράκης. Από την πρώτη ημέρα, περιλαμβάνονται οι ομιλίες και δευτερολογίες του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Ευάγγελου Αβέρωφ, καθώς και πλάνα από την αποχώρηση των βουλευτών της ΝΔ. 

Στο video η Ν.Δ. αποχωρεί από την ψήφιση του νόμου για την Εθνική Αντίσταση προφανώς γιατί....''οι Γερμανοί ήταν φίλοι μας''.

Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε τελικά από τη Βουλή και αποτέλεσε τον νόμο 1285/1982 «Για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης του Ελληνικού Λαού εναντίον των στρατευμάτων κατοχής 1941-1944».

Φωνή στις ιστορικές φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, δίνει ο μοναδικός εν ζωή αυτόπτης μάρτυρας της 1ης Μαΐου 1944.

«Εγώ ήμουνα σε ηλικία 10 ετών, πιτσιρίκος και βλέπαμε τα καμιόνια των Γερμανών μαζί με τους πατριώτες, να έρχονται στην Καισαριανή. Η Καισαριανή τότε ήταν ανάστατη, γιατί είχαν πάει κι άλλες φορές στο Σκοπευτήριο και είχαν σκοτώσει ανθρώπους, δεν ήταν η πρώτη φορά», περιέγραψε στην εκπομπή «10′ με τόνο» της ΕΡΤ, ο Τάσος Χατζηαναστασίου.                    «Οι 200 ήταν “μονοκόμματοι”, την ώρα που πηγαίναμε και τρέχαμε πίσω από τα καμιόνια των Γερμανών σαν πιτσιρικάδες, καμιά δεκαριά ήμασταν και τρέχαμε από πίσω. Εκεί είδαμε ορισμένα χεράκια να βγαίνουν από τα παράθυρα και να πετούν χαρτάκια. Εμείς σαν παιδιά δεν ξέραμε για να σταθούμε να πάρουμε τα χαρτιά. Λέγανε διάφορα. Εκείνο το οποίο ήταν το γεγονός ήταν ότι τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο και φώναζαν “Ζήτω η Ελλάς”», πρόσθεσε. Στην Ελλάδα την Ιστορία ΔΕΝ την έγραψαν οι νικητές, αλλά οι προδότες και συνεργάτες των Γερµανών. Τους εκτελεσµένους στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής παρέδωσαν στους Γερµανούς κατακτητές οι Ελληνες που τους είχαν φυλακισµένους στην Ακροναυπλία για τις ιδέες τους. Οι µαυραγορίτες της Κατοχής και οι δωσίλογοι έγιναν το επίσηµο κράτος µετά τον πόλεµο. ∆εν είναι μόνο η αποτύπωση των φρικτών ιστορικών στιγµών λοιπόν που συγκλονίζει. Είναι τα βλέµµατα, αυτά τα βλέµµατα που κοιτάνε τον φακό. Ξέρουν ποιο είναι το τέλος, αλλά δεν το αντιµετωπίζουν ως τέλος. Είναι σαν να κοιτάνε εσένα, 82 χρόνια µετά, και να ρωτάνε «εσύ τι έκανες;» κι όχι αν και πόσο τους λυπάσαι. Το πώς προσέρχεται κάποιος στον θάνατο που του επιβάλλουν φανερώνει και ποιος είναι και πώς έζησε....

ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΞΕΧΝΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΖΗΣΕΙ....